برخورد با پرورش‌دهندگان تیلاپیا در زنجان

با اشتراک گذاری، به ما کمک میکنید:

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

ماهی تیلاپیا با تحمل زندگی محیط‌های آلوده سرشار از فلزات سنگین علاوه بر تخریب محیط زیست، می‌تواند با ورود به چرخه غذایی انسان سلامت جامعه را تهدید و با مشکل رو‌به‌رو سازد.

تیلاپیا گونه‌ای از ماهی‌هاست که رشد بسیار سریع در طبیعت دارد، دامنه‌ای از تغییرات شرایط محیطی از جمله شوری آب، تغییر دما و آلودگی بسیار بالا را تحمل می‌کند و نیاز اکسیژنی بسیار پایینی داشته و با هزینه تولید بسیار کم‌تری می‌تواند پرورش یابد. اما این ماهی به دلیل این که در آب‌های آلوده به فلزات سنگین نیز دوام می‌آورد  می‌تواند به عنوان مهم‌ترین عامل خطر برای محیط زیست و زندگی انسان باشد زیرا هر آنچه که از آلودگی محیط در بدن جذب می‌کند در نهایت وارد زنجیره غذایی انسان می‌کند و به عنوان یک تهدید، مشکلاتی را در زندگی افراد جامعه ایجاد می‌کند.

از سوی دیگر این ماهی به دلیل اینکه در مدت زمان بسیار اندک چهار ماه بالغ و زاد‌آوری می‌کند تخم‌ها و لارو‌های خود را در دهان نگه می‌دارد و اجازه خورده شدن توسط آبزیان و ماهی‌های دیگر را نمی‌دهد در حالی که سایر ماهی‌ها در دو تا سه سالگی بالغ می‌شوند و برای زادآوری تخم‌های خود را در آب می‌ریزند بنابراین این تخم‌ماهی شکار ماهی تیلاپیا شده و به سمت انقراض می‌رود، با این تفاسیر پرورش ماهی تیلاپیا به عنوان یکی از مهم‌ترین معایب در محیط زیست در صنعت آبزی پروری محسوب می‌شود و نباید اجازه تکثیر چنین ماهی مهاجمی در محیط زیست در سطح کشور داده شود زیرا عوارض منفی این ماهی بسیار بیشتر از تاثیر مثبتی است که از دید‌ها پنهان مانده است.

با این‌که استان‌هایی اقدام به پرورش ماهی تیلاپیا کرده‌‌اند اما بر اساس قانون محیط زیست کشور استان‌‌هایی که دارای آب‌های جاری هستند که در نهایت وارد دریای مازندران ‌شوند اجازه پرورش این گونه از ماهی‌ را ندارد زیرا با سرعت رشد بالا، تکثیر سریع، قدرت تحمل آلودگی بالا و حالت مهاجمی که دارند، بعد از ورود به آب‌های سطحی و در نهایت ورود به دریای مازندران می‌توانند اکوسیستم زندگی سایر آبزیان را در کشور با مشکل مواجه سازد. ماهی تیلاپیا از جلبک تغذیه کرده و میزان مواد غذایی سایر آبزیان و ماهی‌ها را محدود می‌کند، از سویی دیگر مدفوع این ماهی سبب رشد سریع جلبک‌ها در آب شده و زندگی برای سایر ماهیان را با مشکل مواجه می‌سازد و پرورش آن می‌تواند یکی از مخاطرات محیط زیست در سطح کشور باشد.

حال سوال این است، علت منع پرورش ماهی تیلاپیا در استان زنجان چیست؟ آیا آب رودخانه‌های استان با آب‌ دریای مازندران در ارتباط است؟ چه اقدامی در جهت پرورش یا منع پرورش ماهی تیلاپیا در این استان انجام می‌گیرد؟ آیا در حال حاضر واحدی در استان وجود دارد که اقدام به پرورش این ماهی نماید؟ پرورش ماهی تیلاپیا برای استان فرصت است یا تهدید؟

منصور حقی‌راد، مدیر امور شیلات استان زنجان در گفت‌و‌گو با تسنیم با اشاره به این که هیچ واحد پرورش ماهی تیلاپیا در زنجان فعال نیست اظهار داشت: پرورش ماهی تیلاپیا در استان زنجان ممنوع است و برابر قوانین با افرادی که اقدام به پرورش این نوع ماهی کنند برخورد شده و فرد خاطی به مراجع ذیربط معرفی می‌شود.

وی افزود: این ماهی از نظر زیست محیطی دارای مشکلات گسترده‌ای است که محیط زیست استان اجازه پرورش آن را نمی‌دهد زیرا با سرعت رشد بالا به عنوان مهاجم سایر گونه‌های آبزی شناخته شده و حتی در زمانی که احساس خطر انقراض و کمبود جمعیت کند ماهیان نر نیز با بکرزایی تخم‌ریزی می‌کنند و جمعیت خود را سریعا بالا‌تر می‌برند.

مدیر امور شیلات استان زنجان با تاکید بر این‌که ماهی تیلاپیا همه چیز خوار است و توانایی تحمل آلودگی بالایی را دارد گفت: این عامل می‌تواند به عنوان خطر برای زندگی انسان باشد، از سویی دیگر تیلاپیا حتی بعد از تکثیر در فرآوری نیز مشکل دارد و به راحتی قابل عرضه در بازار هم نیست.

این مسئول با بیان این‌که پرورش این ماهی به عنوان تهدید برای محیط زیست استان زنجان است تصریح کرد: اگر این آبزی در این استان پرورش یابد محیط زیست منطقه را بهم می‌ریزد و حتی خطر انقراض سایر آبزیان را نیز در پی دارد.

حقی‌راد با اشاره به این‌که استان زنجان از طریق رودخانه قزل‌اوزن با دریای مازنداران در ارتباط است بیان کرد: اگر تیلاپیا در زنجان پرورش یابد می‌تواند در مدت زمان کوتاهی حتی به دریای مدیترانه رسیده و اکوسیستم آن را به نابودی بکشاند به همین دلیل است که پرورش این ماهی در استان ممنوع اعلام شده است.

وی خاطرنشان کرد: تنها چهار استان خراسان جنوبی، یزد، سمنان و قم در سطح کشور با اخذ مجوز از محیط زیست اقدام به پرورش این ماهی مهاجم کرده‌اند که در دراز مدت می‌تواند تاثیر منفی بر محیط زیست این استان‌ها داشته باشد و پرورش سایر آبزیان را نیز با مشکل رو‌به‌رو سازد.

حال با تمام آن‌چه که گفته شد می‌توان اذعان داشت، محیط زیست استان زنجان از طریق مختلفی در حال تهدید است گسترش کارخانه‌های آلاینده هوا، راشا کاسپین، شرکت‌های سرب و روی تنها جزئی از تهدیداتی است که زندگی ساکنین این استان را نشانه گرفته است اما امید است ماهی تیلاپیا به عنوان معظل و تهدیدی جدید که خود منبعی برای جذب آلودگی است در استان پرورش نیابد و وارد چرخه غذایی مردمان این استان که از هر سو محیط زندگیشان در آلودگی و بن‌بست قرار گرفته، نشود.

 

طراحی گرافیک, طراحی لوگو, طراحی بروشور, طراحی کاتالوگ, طراحی سربرگ, طراحی وب سایت, طراحی جلد


+ 0
+ 0

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی