بیچیر، ماهی که روی باله های خود راه می رود

با اشتراک گذاری، به ما کمک میکنید:

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

اختصاصی فیشری:

Bichir، نام ماهی است که گاه گاهی در امتداد سواحل رود نیل بیرون از آب و در حال راه رفتن بر روی باله های قوی خود دیده می شود و با شش های خود هوا تنفس می کند.

ماهیها بطور طبیعی بیرون آب مدت زیادی زنده نمی مانند، اما متخصصان کانادایی توانستند با پرورش این گونه و وادار کردن آن به به خارج شدن از آب در سنین جوانی، رفتار آنرا تغییر دهند با پرورش این ماهی، دانشمندان کشف کرده اند که چگونه اجداد این ماهی به تدریج اقیانوس را ترک کرده اند. به گزارش این هفته مجله Nature توانایی رشد حیوانات با قابلیت بررسی رفتار زیستی خود نسبت به تغییرات کمک به این انتقال کلیدی می کند.

مطالعه روی این ماهی، میتواند این مساله را روشن سازد که چگونه اجداد آبزی حیوانات مهره دار خشکی زی از جمله انسانها، حدود 400 میلیون سال پیش از آب خارج شده و کلونی های جانوران خشکی زی را ایجاد کرده اند

• انگیزه استفاده از بیچیر در آزمایشات:

قبل از تشکیل کلنی های مهره داران خشکی زی، تنها مهرده داران موجود جهان ماهی ها بودند. تصور میشود با توجه به تراکم زیاد ماهی ها، محیط آبی خصوصیات مثبت خود را برای زندگی برخی ماهیان از دست داد و رقابت در غذا و حضور شکارچیان و نیز خلوت و امن بودن عرصه های خشکی در 400 میلیون سال پیش،عاملی شد که گروه هایی از ماهیان از آب خارج شوند. این مساله با مطالعات فسیل ها به وضوح اثبات شده است، اما اطلاعات ما در مورد چگونگی این مساله بسیار محدود است. به همین دلیل دکتر استندن و همکاران از دانشگاه McGill تصمیم گرفتند از یک نمونه زنده برای شبیه سازی این اتفاق استفاده کنند.

بیچیر ماهی آب شیرین است که در قسمت استوایی شرق آفریقا یافت می شود. با قرار دادن باله های سینه ای، ماهی رو به جلو هل می خورد. این ماهی که گاهی به عنوان ماهی آکواریومی نگهداری میشود، بدنی شبیه چهارپایان اولیه دارد و توانایی تنفس مستقیم از اکسیژن هوا را نیز دارا است.

دکتر استندن و همکاران، ماهیان بیچیر جوان را در مخازنی تنها با چند میلیمتر آب برای جلوگیری از خشک شدن بدن بیچیرها، نگهداری نمودند. آنها این کار را برای مدت هشت ماه ادامه دادند و سپس ماهیان بزرگ شده در شرایط کم آبی را با بیچیرهایی که در تانکهای عادی نگهداری شده بودند مقایسه کردند. در پایان آنها دریافتند که ماهیانی که در شرایط کم آبی رشد کرده بودند، توانایی متفاوتی در راه رفتن و نیز تغییراتی در آناتومی نشان می دهند. بیچیرهای مورد آزمایش، حرکت فعالتری داشتند، باله های خود را نزدیک بدن قرار میدادند تا تعادل خود را بیشتر حفظ کنند و سرخد را نیز بالاتر میگرفتند تا از اصطکاک با زمین جلوگیری شود.

بنظر می رسد افزایش توانایی در راه رفتن ارتباط مستقیم با تغییرات آناتومیک ماهی دارد. ماهیانی که در مخزن خشک تر بودند، استخوانهای بخش سینه ای و شانه ای، تغییراتی کرد تا تحمل وزن توسط باله ها بیشتر شود. استخوانهای متصل به سر هم به گونه ای تغییر یافته بود که سر توان چرخش بیشتری داشته باشد، خصوصیتی که در گردن مهره داران خشکی زی دیده میشود و ماهی در حالت عادی فاقد آن است..این قابلیت برای جانوران خشکی زی حیاتی است، چرا که معمولا مجبورند برای غذا خوردن یا برداشتن غذا از زمین از عضو گردن استفاده کنند. دانشمندان معتقدند این مساله روشن کننده مساله ای در تکامل جانوران است که پیش از این در فسیل ها نیز دیده شده بود.

• اطلاعات سیستماتیک بیچیرها (مجموعا دو جنس):

kingdom:     Animalia
Phylum:     Chordata
Class:     Actinopterygii
Subclass:     Cladistia
Order:     Polypteriformes
Bleeker, 1859
Family:     Polypteridae
Genera: Erpetoichthys & Polypterus


+ 4
+ 0

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

بیشتر بدانیم

گاو کوسه (Carcharhinus leucas) تنها کوسه ماهی ایران و جهان است که می تواند مدت طولانی در آب شیرین نظیر رود کارون زندگی کند.