تلاش برای مبارزه با یک آبزی مهاجم دیگر در گیلان

با اشتراک گذاری، به ما کمک میکنید:

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

سنبل آبی

پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی بندر انزلی از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی و بودجه استان گیلان بعنوان مسئول دبیر خانه کمیته پژوهشی مبارزه با گیاه مهاجم سنبل آبی(سنبله آبی) انتخاب شد.

به گزارش سایت فیشری، روابط عمومی پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی بندرانزلی اعلام کرد در جلسه سازمان مدیریت برنامه ریزی استان گیلان دبیرخانه کمیته پژوهشی گیاه سنبل آبی در تالاب انزلی در پژوهشکده تشکیل گردید.
گیاه سنبل آبی گیاهی زیبا و تزئینی بومی آمریکای لاتین با نام علمی Eichhornia crassipes است که طی سالیان اخیر احتمالاً از طریق پرورش دهندگان گیاهان آکواریومی به کشور وارد شده و سپس به اکوسیستم های آبی استان گیلان خصوصاً تالاب عینک شهر رشت و تالاب بندرانزلی نفوذ و به شدت رشد و توسعه پیدا کرده است. این گیاه با سازگاری سریع در محیط آبگیرها و آب بندانهای استان تکثیر فوق سریع داشته و طی حداکثر ۱۲ روز دو برابر می شود. قدرت نامیه بذر حتی در شرایط بسیار نامساعد تا ۲۰ سال بوده و بعنوان یک گیاه غیر بومی مهاجم می تواند در کوتاه مدت تبادل اکولوژیکی محیط را بهم زده ونقشی مهمی در تخریب محیط های آبی کشور داشته باشد.

سنبل آبی

براساس گزارشات محققین و به دستور استاندار محترم استان گیلان ستادی باعضویت سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، اداره کل حفاظت محیط زیست استان گیلان، دانشگاه گیلان، موسسه تحقیقات برنج کشور، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و اموردام استان و محققین و اساتید مرتبط در تاریخ ۱۷/۸/۹۴ در محل سازمان مدیریت برنامه ریزی استان گیلان برگزار و برای مقابله و اقدام موثر با این گیاه مهاجم دو برنامه کوتاه مدت و میان مدت تعیین و وظایف محوله به دو کمیته اجرایی و پژوهشی واگذار گردید.
بمنظور تعیین راهکارهای موثر مبارزه مکانیکی، شیمیایی و بیولوژیک با گیاه مهاجم سنبل آبی و با هدف ریشه کنی این گیاه برنامه کوتاه مدت یا مبارزه مکانیکی به کمیته اجرایی با دبیری اداره کل حفاظت محیط زیست استان گیلان و برنامه میان مدت یا اجرای طرحها وپروژه های تحقیقاتی برای تعیین راههای مبارزه شیمیایی و بیولوژیک به کمیته پژوهشی با دبیری پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی کشور(بندرانزلی) واگذار گردید. در کمیته پژوهشی علاوه بر محققین پژوهشکده نمایندگانی از اساتید دانشگاه گیلان، دانشگاه شاهد، کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست، محققین موسسه تحقیقات برنج محققین، مرکز تحقیقات منابع طبیعی واموردام و سازمان آب نیز عضویت دارند.

::::::::::::::::::::::::::::::::::

• فیشری: لازم به ذکر است در جهان سه نوع مبارزه شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیک برای این گیاه رایج است:
» مبارزه شیمیایی: روش استفاده از آفت کش ها، کمترین میزان استفاده را دارد، چرا که منجر به آلودگی محیط و اثرات مضر طولانی مدت می گردد، ضمن اینکه در محیطهای وسیع چندان نتیجه بخش نیست، چرا که همیشه تعدادی از این گیاهان از سمپاشی در امان می مانند. اگر چه این روش کم هزینه است، اما بدلیل نفوذ به آبهای مصرفی زیرزمینی و تاثیرات ذکر شده زیست محیطی و همچنین از بین بردن گیاهان بومی روشی مردود است.

» مبارزه فیزیکی(مکانیکی): این کار اغلب یا ماشین های مستقر در خشکی نظیر بیل های مکانیکی ویژه و یا با ابزارهای مستقر در آب نظیر شناورهای جمع کننده گیاه، لجن کش های ویژه این کار و نیز ماشین های خرد کننده گیاه صورت می پذیرد. این روش در کوتاه مدت بهترین روش است. در دریاچه ویکتوریا، آبهایی با مساحت 1500 هکتار که آلوده به سنبل آبی شده بود، با این روش در یک سال پاکسازی گردید. این روش در درازمدت هزینه بردار است و همچنین در صورت بازگشت خرده های گیاهان مزاحم به آب، فساد آنها نیز خود میتواند مسایل اکولوژیک ایجاد بنماید. نقل و انتقال سنبله آبی جمع آوری شده از آبها نیز مشکل دیگریست. توده این گیاه وزن زیادی دارد و ماندن آن در مجاورت انسان نیز بدلیل قابلیت آن در جذب و نگهداری مواد مضر، میتواند برای انسان مضر باشد. همچنین در مساحت های وسیع، سرعت تکثیر گیاه بیشتر از زمان جمع آوری بوده و احتمال شکست زیادتر خواهد شد.

» مبارزه بیولوژیک: کمتر از نیم قرن پیش، مراکز تحقیقاتی در ایالات متحده، متوجه شدند که سه گونه از سوسکچه ها (Weevil) از سنبل آبی تغذیه می کنند. آنها این سوسکچه ها را به تالاب های درگیر با سنبل آبی منتقل کردند و طی سالهای بعد، میزان سنبل آبی تا 33 درصد کاهش یافت. متاسفانه عمر کوتاه این سوسکچه ها که حدود 90 روز است، یکی از محدودیت های کار با آنها بود. این سوسکچه ها از رشد گیاه جلوگیری میکردند، همچنین عامل انتقال میکروارگانیسم هایی به گیاه بودند که منجر به بیماری گیاه می شد. سوسکچه ها بافتهایی از گیاه را که منجر به شناوری آن می شود خورده، و باعث غرق شدن آن می گردند. با اینحال محدودیت های این سه گونه باوجود معرفی به 20 کشور دیگر، باعث شد که بهترین روش مبارزه با این گیاه، کنترل مواد مغذی مورد نیاز آن باشد.
در سال 2010، وزارت کشاورزی آمریکا، گونه Megamelus scutellaris را معرفی نمود. این حشره یک گیاه پر(Planthopper) بومی آرژانتین است. مطالعات قبل از معرفی این گونه نشان داد که سنبل آبی میزبان تخصصی این حشره بوده و از این رو به گیاهان دیگر آسیبی از جانب آن نمی رسد.


• کاربردهای مفید سنبل آبی:

» منبع انرژی یا سوخت زیستی: به دلیل بیومس گسترده آن، یک هکتار از این گیاه می تواند حدود 70000 مترمکعب گاززیستی تولید کند. یک کیلوگرم سنبل آبی خشک شده، 370 لیتر گاز زیستی ، معادل 22000 کیلوژول بر مترمکعب گرما تولید نماید، البته این رقم در تحقیقات دیگر، متفاوت است.

» تصفیه آبهای آلوده: ریشه های سنبل آبی توانایی جذب سرب، جیوه و استرانتیوم90 را دارند. همچنین بررسیها نشان میدهند که بعضی ترکیبات ارگانیک سرطان زا در بافتهای سنبل آبی، تا 10.000 برابر بیشتر از آبهای اطراف است که نشان می دهد این مواد توسط این گیاه بخوبی از محیط اطراف جمع آوری شده اند.
سنبل آبی میتواند 60تا80 درصد نیتروژن و 69 درصد پتاسیم را از آب جمع کند.

» مصرف خوراکی: در تایوان سنبل آبی بصورت خام به عنوان منبع غذایی غنی از کاروتن، و در جاوه بصورت پخته خورده می شود.

» بهداشتی: در جاوه، گلهای این گیاه برای رفع برخی بیماریهای پوستی اسب استفاده می گردد.

» مبارزه بیولوژیک علیه گیاهان مضرتر: مشخص شده که عصاره برگ سنبل آبی، برای دفع برخی گیاهان آبزی مضر قابل استفاده است.

» سایر کاربردها: در آفریقا، از این گیاه برای ساخت صنایع دستی نظیر کیف، مبلمان و طناب استفاده می شود. استفاده به عنوان غذای دام و کود از دیگر کاربردهای تجربه شده است. مطالعاتی در مورد ساخت کاغذ از سنبل آبی انجام گردیده.

 

 


+ 2
+ 0

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

بیشتر بدانیم

گاو کوسه (Carcharhinus leucas) تنها کوسه ماهی ایران و جهان است که می تواند مدت طولانی در آب شیرین نظیر رود کارون زندگی کند.