مرگ میلیون‌ها ماهی در هامون

با اشتراک گذاری، به ما کمک میکنید:

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

بار دیگر تالاب بین‌المللی هامون در حال خشک شدن و داستان تکراری مرگ میلیون‌ها بچه ماهی در بستر تالاب در حال رقم خوردن است.

تصویر امروز شرایط تالاب بین‌المللی هامون واقع در منطقه سیستان در شمال استان سیستان و بلوچستان برای افرادی که شناختی از شرایط منطقه ندارند و احیاناً در سه ماهه نخست سال جاری به منطقه سیستان سفر کرده باشند و سری به تالاب هامون زده باشند، شاید قابل تصور نباشد؛ تالابی که اوایل سال جاری پرآب شده بود، امروز تقریباً در حال خشک شدن کامل است.

این موضوع اما برای مردم سیستان تازگی ندارد و قصه پرغصه خشکی تالاب هامون و در پی آن مرگ میلیون‌ها ماهی و پراکنده شدن ریزگردهای بستر تالاب در پی وزش بادهای 120 روزه سناریوی تکراری هرساله مردم سیستان است؛ مردمی که انگار در سال‌های اخیر به طور کامل از سوی مسئولان ملی به فراموشی سپرده شده‌اند.

حیات تالاب بین‌المللی هامون وابسته به آب رودخانه هیرمند است که منشأ آن در خاک افغانستان است و حیات منطقه سیستان وابسته به هامون است. هامون خشک سلاح طوفان 120 روزه را با گرد و غبار و ریزگرد مسلح می‌کند تا ریه و زندگی مردم  را نشانه رود؛ از سوی دیگر خشکی تالاب هامون اشتغال صیادان، دامداران و کشاورزان را تهدید می‌کند و به همه‌ این مشکلات مرگ ماهیان و سایر موجودات زنده را نیز باید اضافه کرد.

طوفان و گرمای شدید اندک آب هامون را خشکاند

منبع تامین آب تالاب هامون حق‌آبه‌ای است که باید از جانب کشور افغانستان تامین شود اما این امر در حدود 20 سال اخیر محقق نشده و تنها آب ورودی به تالاب در اصطلاح محلی آب "دشتمال" یعنی آب‌های غیرقابل مهاری است که در پی بارندگی از سوی افغانستان وارد خاک ایران می‌شد. امسال با ورود سیلاب حدود 50 درصد تالاب هامون آبگیری شد، در نقاط مختلف عمق آب بستر هامون بین پنج سانتیمتر تا دو متر رسید و در پی آن انبوهی از ماهیان به تالاب راه پیدا کردند.

طوفان و گرمای شدید هوا اما همین اندک آب را خشک کرد؛ به گفته کارشناسان در سال حدود چهار متر تبخیر آب در منطقه داریم، بنابراین برای زنده نگه داشتن تالاب و دائمی شدن و فصلی نبودن آب آن باید همتی بلند در دیپلماسی تامین آب پای کار باشد چرا که حق‌آبه هامون آبی غیر از سیلاب یا دشتمال فصلی است و در واقع حق‌آبه تالاب بین‌المللی هامون که به عنوان ذخیره‌گاه زیست کره ثبت جهانی شده باید از طریق دیپلماسی از افغانستان دریافت شود. شغل عمده مردم سیستان صیادی، کشاورزی و دامپروری است، بنابراین معیشت مردمان سیستان به تامین آب هامون وابسته است و در فصولی از سال که هامون زنده است این معیشت تامین می‌شود.

مشکلات ناشی از خشکی هامون در مرگ ماهیان و پرندگان و سایر موجودات خلاصه نمی‌شود، باید معیشت جایگزین برای ذینفعان تالاب محیا کرد؛ به عبارتی باید طوری مدیریت شود که تمامی ذی‌نفعان منتفع شوند؛ هوایی پاک، معیشتی پویا و چرخه زندگی تالاب مورد اهمیت است و این امر در با آب پایدار و مدیریت منابع آبی قابل تحقق است.

مسئولان برای صیادان سیستان فکر شغل جایگزین باشند

یکی از صیادان سیستان در گفت‌وگو با تسنیم با بیان اینکه تاکنون اقدامی از جانب مسئولین برای اشتغال جایگزین صیادی صورت نگرفته، اظهار داشت: اگر چه به جهت ثبت جهانی تالاب هامون بودجه‌هایی برای مدیریت و احیای آن تخصیص پیدا کرده و هر روز از زبان مسئولین بیان می‌شود اما هنوز حرکت مثبتی در این زمینه مشاهده نکرده‌ایم.

جواد صیادی ادامه داد: پیشنهاد صیادان این است که اگر "چاه نیمه" چهارم برای آب کشاورزی احداث شده مجوز رهاسازی بچه ماهی در آن داده شود و پیشنهاد می‌دهیم دو گونه ماهی "بیگ هد و فیتوفاگ" در تالاب رهاسازی شود؛ از این طریق معیشت صیادان تامین خواهد شد.

 

طراحی گرافیک, طراحی لوگو, طراحی بروشور, طراحی کاتالوگ, طراحی سربرگ, طراحی وب سایت, طراحی جلد

 


+ 0
+ 0

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی